Kavuşacağımızı söylemiştim ona kutsal sonbaharın Kasımında... Ve şimdi Sonbahar geldi. Artık ne ona ne de sevgisine güvenim kaldı. Oysa ben onu çok sevmiştim daha doğrusu o bana sevdirilmişti. Gel gelelim işler hiç de tahayyül dünyamdaki gibi olmadı. Derler ya evdeki hesap çarşıya uymadı diye aynen öyle işte...

Batıp giden güneşin ardından dalmak kadar insana sükunet veren başka ne vardır bu dünyada. Her şey kendi ekseni etrafında kendi çapında dönüp duruyor. Yar bana küsmüş ama benim haberim yok. Ne kadar tuhaf değil mi? Küsen kişi borcunu ödemediğim kasap veya manav değil de gönlümü verdiğim kendisi için geceleri uyuyamadığım durmadan üzerine titrediğim vefasız yar. İşin doğrusunu söylemek gerekirse ona karşı içimde o kadar nefret ve kin var ki yüzünü dahi görmeye tahammülüm yok. Seven insan yalan söyleyebilir mi? Bence mümkün değil veya seven insan sevgisinde riyakar olabilir mi? Bu da mümkün değil. Ama karakteri bozuk biriyse ondan her şey beklenebilir. Önceleri her şey güllük gülistan sonra seni sebepsiz yere diken tarlalarına sürüyor. Hangi kitapta var böyle bir nizam böyle bir düzen.

İnsan için her şeyin bir sebebi vardır. Sebepsiz bir şey yoktur. Eğer bir şeyi gerçekten istemiyorsan istemiyorsundur. İster gibi görünüp istememek ancak kalitesizlik örneği teşkil eder. Ve bir zamandan sonra tamamen yabancı gibi olup hakaretler etmek de seviyesizliğin varabileceği son noktadır. Kişi karşısındakini düşündüğü sürece insanî değerlere vâkıftır ve muteberdir. Kendi nefsî menfaatleri için her şeyi yok saymak ve anlamsız bir o kadar da saçma davranışlarda bulunmak hangi gerekçe ile açıklanabilir doğrusu anlamakta güçlük çekiyorum. Eğer gönlünde bir şek-şüphe var ise önce şüpheye kaynaklık eden kişi ile görüşüp ir şeyler öğrenmeye çalış ve ondan sonra kararını insanî bir biçimde ver. Adaletsiz bir şekilde yargılama yapıp Sokrates’i idama mahkum eden skolastik kafalı filozof olma. Bildiğin bir şey varsa adam gibi gel ve insanın yüzüne söyle. Sağda solda dedikodu veya mahalle baskısı şeklinde iç bulandırıcı cümlelerle insanlar içinde taraf oluşturmaya çalışma. Eğer sen bazı şeylerin azıcık da olsa farkına varsaydın işin seyri çok farklı olurdu.

Kişi sevdiğine sadık olur. Eğer insanın bir sevdiği varsa bin tane de sevgili-veş (sevgiliye benzer) kırıntısı olmaz. Kadının bir erkekten çocuğu olur aynı anda iki erkekten olması tıbben mümkün değildir. Yoksa doğacak çocuğun sütü bozuk olur.