ADINI HASRET KOYDUM

Adını hasret koydum döneceğin yok diye. Özlemenin ne demek olduğunu senden ayrıldıktan sonra daha iyi anladım. Kıraç toprakların bağrında yetişmiş katıksız, yalansız, gösterişsiz ve bir o kadar kıymetli bir varlıksın sen sen diye çarpan kalbimin en derin ve kuytu köşelerinde…

Evet canımın içi geceler ayaz, geceler sessiz ve sensiz. Kaç zaman oldu senden ayrılalı biliyor musun? Bazen acı oluyorsun burkuveriyorsun zavallı yüreğimi, bazen de öyle bir sevinçsin ki gönlümde, anlatmak ne mümkün… Mutlulukların sevindirmediği, acıların üzmediği şu günlerde yokluğun hem sevinç hem de acı oluyor yalnız akşamların yorgun sabahlarında. Uyanıyorum sen yoksun yanımda. Akşama kadar süren amansız aşk serüvenleri ve arkasından zalim karanlıklar.

Sensiz ve de sessizim. Öksüz çocuklar gibi başım önde dolaşmaya başladım artık. Senden ayrılmanın bu kadar zor olacağını bilseydim ya hep sende kalırdım ya da seni bana mecbur ederdim. Hani hatırlar mısın ayrılırken hüzünlü bir bakışın vardı. Veda günü yanına gelmiştim. Beni görünce gözlerinin içi gülmüştü. Ama gideceğimi söyleyince gözlerinde tebessüm bir anda hüzne dönüşmüştü. Kararlı kararsız adımlarla dışarı çıkarak gerçekten gidiyor musun? Diye sorduğunda gönlümü çok ama çok dağlamıştın. Sana sımsıkı sarılıp “canım” diye haykırmak gelmişti içimden. Dönüş ne zaman diye sorduğunda beni gerçekten sevdiğini hissetmenin verdiği hazla kalbim cûşa gelmişti. Beni bu denli sevdiğini bilmek seni terk etmek kadar zordu.

Şimdilerde hep sen doluyum. Yemekte, aşta, işte, çayda, sigarada hep sen varsın. Özellikle sigara dumanındaki siluetin ve tebessümün nelere bedel değil ki? Sen sevdiğim ve vazgeçemediğimdin. Hatırıma geldikçe o eski günler seni daha çok sevmeye başlıyorum. Gece geç saatlere kadar yolumu gözleyişin, benim için en güzel yemekleri pişirişin ve bir anne şefkati ile beni sahiplenişin, her şeyin ama her şeyin… Seni sevmek ve sende tutuklu kalmak nedendir dersin ey sevgili? Alışkanlık var elbette en başta ama bence benim senden kopamayımışın en büyük nedeni senin samimiyetin ve karşılıksız sevişin. Seni hep ama hep seveceğim. Ne olur ya sen gel ya da ben sana varayım.

Mukaddes toprakların mukaddes sevgilisi, sevgimizde en az o topraklar kadar mukaddes ve saf. Gün gelecek kavuşacağız ya Eylülde ya da kutsal sonbaharın Kasımında…

EMEK ÜŞENMEZ